ทุกคำถามเกี่ยวกับร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ นพ.วิชัย โชควิวัฒน มีคำตอบ

มวยวัด..สู้กับแชมป์โลก (ตอนที่ 4 ดับเครื่องชน)

เมื่อน้องเซ้นต์อายุได้ 17 ปี มีอาการปวดหลังร้าวลงไปที่ขาอย่างรุนแรง หลายครั้งไม่สามารถนอนหลับลงได้ ผลการตรวจเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์เมื่อ 14 มิ.ย. 51 มีความเสียหายใหม่ เกิดขึ้นต่อเนื่องจากความเสียหายเดิม “กระดูกสันหลังเคลื่อน โพรงกระดูกสันหลังตีบแคบ หมอนรองกระดูกเคลื่อนกดทับไขสันหลังและเส้นประสาท”

วัน ที่พาลูกไปทำ MRI ที่ศูนย์เอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง  เราสี่คนพ่อแม่ลูกต้องรอนานเกือบ 13 ชั่วโมง เนื่องจากเขาไม่ยอมอ่านผลให้  (เรื่องคงถึงรพ.พญาไท 1) เขาคงคิดว่าฉันจะนำผลเอกซ์เรย์ไปฟ้องตามกฎหมายใหม่  เขาอ้างคนอ่านผลไม่อยู่  ทั้งที่นัดล่วงหน้าและศูนย์ยืนยันว่ามีหมอด้านนี้อ่านผลให้  เราไม่กลับบ้านอดทนรอ กลางดึกถึงได้ฟิล์มพร้อมผล ค่าเอกซ์เรย์ 36,000 บาท

ปี 2551 ประเทศไทยมีกฎหมายใหม่ “พรบ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551” มาตรา 13 บัญญัติว่า “ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นต่อชีวิต ร่างกาย สุขภาพ หรืออนามัย...เป็นกรณีที่ต้องใช้เวลาใการแสดงอาการ ผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภค ต้องใช้สิทธิเรียกร้องภายในสามปีนับแต่วันที่รู้ถึงความเสียหาย ....”

แน่นอนที่สุด
19 พ.ค. 52
ฉัน กับลูกยื่น ฟ้องรพ.พญาไท 1 เป็นคดีผู้บริโภค ตามกฎหมายใหม่ ทางรพ.พญาไท 1 ไม่ประสงค์เจรจาไกล่เกลี่ย และต่อสู้โดยยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาด  ว่าเป็นคดี "ฟ้องซ้ำและหมดอายุความ"  เป็นไปตามคาด 28 ก.ค. 52  ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องว่า “ฟ้องซ้ำและหมดอายุความ” ฉันยื่นอุทธรณ์ ไม่รู้ว่าจะต้องสู้ไปจนแก่คาศาลหรือเปล่า

“มีนาคม”  เดือนเกิดน้องเซ้นต์ ถึงเดือนนี้ทีไร...ฉันต้องน้ำตาตกใน  19 ปีผ่านไป ปีแล้วปีเล่า..กับการตั้งตารอคอยความเป็นธรรม  ไม่มีวี่แวว  ไม่มีใครรู้ว่า...ต้องรอจนสิ้นลมหรือไม่กับคำว่า...ยุติ..ธรรม

โบราณว่า  ”กินขี้ดีกว่าขึ้นศาล“ ได้ยินคำนี้ทีไร..ฉันอยากกระอักออกมาเป็นเลือด ”ความอยุติธรรม” ไม่เกิดกับใครก็ยากจะเข้าใจ

ชาติ นี้เกิดมาเป็นมนุษย์ ไม่เคยคิดเลยว่าจะทุกข์ได้ขนาดนี้  ลูกไม่ได้ทำให้ทุกข์ แต่เป็นทุกข์ที่เกิดจากน้ำมือของรพ.พญาไท 1 และแพทยสภา นับเป็นเรื่องสาหัสสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ลูกชาวไร่ชาวนา เส้นสายไม่มี นามสกุลก็ไม่ใหญ่โต เฝ้าอดทนต่อสู้เรียกร้องหาความเป็นธรรม ให้กับลูกตามสำนึกหน้าที่ของคนเป็นแม่มาโดยตลอด  ใช้เวลาต่อสู้ที่ยาวนานล่าช้า และยากลำบากเพราะ   ระบบอำนาจอุปถัมภ์ที่มีอยู่จริงในบ้านเมืองเรา..เป็นอุปสรรค

รพ. พญาไท 1 และแพทยสภาต่างรู้ดีว่า ได้ทำผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง แต่กลับอาศัยความเหนือกว่าทุกด้านนิ่งเฉย  ไม่เคยรับว่าตัวเองทำผิดพลาดไป แล้วเอ่ยคำขอโทษ  ปลอบโยน  ให้กำลังใจ หรือการแสดงน้ำใจใด ๆ เจ้าของเป็นนักการเมืองใหญ่  จนถึงใหญ่ที่สุด  มีอิทธิพล  มีเงินจ้างทนายดี ๆ เป็นถึงอดีตผู้พิพากษา

ฉันต้องเถียง เรื่องการแพทย์กับหมอที่หัวหมอยังไม่พอ ยังต้องสู้กับอิทธิพลของแพทยสภาทั้งคณะ กลุ่มอาจารย์หมอที่สังคมยกย่องนับถือให้เกียรติ หลายคนล้วนแต่เป็นใหญ่เป็นโตในบ้านในเมือง  ใครก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้  แต่คนกระจอกอย่างฉันไม่เคยให้ความสำคัญ เพราะคนที่กล้าทำสิ่งไม่ถูกต้องในบ้านในเมืองนั้น  ส่วนมากก็เป็นใหญ่เป็นโตแทบทั้งสิ้น จึงไม่มีค่าอะไรที่ต้องไปกลัวเกรง

ฉัน ไปทางไหนเจอแต่ทางตัน ขึ้นศาลก็ต้องไปร้องอธิบดีศาลว่าศาลไม่ยุติธรรม   เชิญหมอเป็นปีก็ไม่มีหมอมาเป็นพยานในศาลให้ ร้องแพทยสภาก็เจอเจ้าของโรงพยาบาลเป็นรมว.สธ. เป็นสภานายกพิเศษ เจอกรรมการแพทยสภาเป็นเพื่อนสนิทกับผอ.โรงพยาบาล เจอศาลมีลูกเป็นหมอ แถมยังมีเรื่องไม่ชอบมาพากล จนต้องไปฟ้องแพทยสภาต่อศาลว่าปฎิบัติหน้าที่มิชอบ

เหมือนมด สู้กับช้างเป็นโขลง ร้องไปหน่วยงานไหนก็เงียบ บางหน่วยงานพอช่วยได้แต่ก็ไม่มีอำนาจ ไปถือป้ายท้าที่หน้าแพทยสภาและหน้ารพ.พญาไท 1 ก็ไม่มีใครยอมออกมาชี้แจง  ชวนไปโต้กันออกทีวีก็ไม่มีใครไป  ร้องเรียนต่อสำนักประธานศาลฎีกา  คนรับเรื่องก็นามสกุลเดียวกันกับกรรมการแพทยสภาชุดที่ฉันฟ้องเขาอีก ไปทางไหน..เจอแต่ทางตัน  โยนก้อนหินถามทาง..เจอแต่ตอ

ฉันกลาย เป็นตัวตลกของสังคม กลายเป็นคนโง่ แปลก บ้า เล่นไม่เลิก  บังอาจมีเรื่องกับหมอ สู้จนหมดตัว บ้านก็ถูกยึดเกือบไม่มีที่ซุกหัวนอน  ครอบครัวเหมือนแพแตก เกือบล่มสลาย หมดสิ้นเกือบทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ไม่เหลือเลย..แม้กระทั่งศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ 

บางกระบวนการที่หวังจะพึ่งพา...แต่กลับล่าช้าและขาดจิตวิญญาณของความยุติธรรม เหยียบย่ำซ้ำเติมความทุกข์ให้หนักขึ้นไปอีก

จะ เปรียบไปแล้วฉันคือมวยวัด โรงพยาบาลกับแพทยสภาคือแชมป์โลก เขามีทุกอย่างอยู่ในมือ อำนาจเงิน อำนาจรัฐ อำนาจกฎหมาย อำนาจความรู้   ฉันแทบไม่มีอะไรเลย มีแต่ชีวิตกับใจเป็นต้นทุน  ชกก็ผิด ๆ ถูก ๆ โดนเขาไล่อัดจนน่วม  แถมมีพรรคพวกคอยเหยียบ คอยกระทืบซ้ำนอกสังเวียนอีก..อย่างไร้เมตตาธรรม

น่า สลดหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง กับการได้เกิดมาเป็นมนุษย์คนไทยคนหนึ่ง   แต่...เรียกร้องหาคุณค่าความเป็นคนไทย  แทบไม่ได้เลยทุกวิถีทาง แต่ฉันเชื่อเหลือเกินว่า “ภายใต้ร่มพระบรมโพธิสมภาร” ฉันเป็นคนดีของสังคม  สักวันหนึ่งต้องได้เห็น...”ความยุติธรรม”

ฉัน ไม่รู้ว่าตัวเองโง่หรือบ้า  ที่ดันทุรังทำในสิ่งที่เป็นไปแทบไม่ได้  ชีวิตพลิกไปพลิกมา  บางคนบอกว่าเลิกได้แล้ว  จะเอาอะไรอีก  ทำมาหากินเถอะ  เรื่องตัวเองก็หนักพอแล้ว ทำไมต้องไปแบกเรื่องชาวบ้านอีก ไม่มีเรื่องสนุกแม้แต่เรื่องเดียว  มีคำถามมากมายว่า  อยากดังหรือไง  อยากเล่นการเมืองหรือเปล่า  หรือมีคนยุยงให้สู้...พวกเขาคิดผิด

“ฉัน เกลียด..ความอยุติธรรม  มากพอที่จะไม่ต้องมีใครมายุให้สู้”

ฉัน จึงไม่ยอมถอยให้กับความไม่ถูกต้อง จนทุกวันนี้ถือว่าเป็นหน้าที่ ที่จะต้องทำเพื่อสังคมส่วนรวม  มากกว่าเรื่องลูกซึ่งเป็นเรื่องส่วนตัว

การ นอนอยู่กับปัญหา..นานกว่า 19 ปี  ไม่ใช่ 19 วัน..หรือ 19 เดือน  กาลเวลา..ทำให้ฉันแกร่ง ฉลาดขึ้นบ้าง..ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ ถูกหมอบางคนสบประมาทว่าเป็น“นางมารร้าย..นางปีศาจร้ายวงการแพทย์” “นางควายตัวเมีย..โง่แล้วอวดฉลาด”  ฉันไม่เคยโกรธ...แต่..สาบานว่าจะใช้ความเจ็บปวดของชีวิต สร้างสรรค์สิ่งที่ดีให้กับสังคม จะไม่มีวันยอมแพ้ต่อโชคชะตา จะต้องไม่มีใครถูกกระทำทารุณทางจิตใจเหมือนครอบครัวฉันอีก

"ฉันอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงของวงการแพทย์ไทย
จึงทำให้ต้องยืนหยัด..ทั้งอด..ทั้งทน
 อยากบ้าก็บ้าไม่ได้..อยากเลิกก็เลิกไม่ได้”

เพราะ หากวันนี้ฉันถอยไม่สู้ ไม่มีใครกล้าสู้ สังคมเราก็จะแพ้กันไปเรื่อย  กลัวกันไปหมด แล้วอีกหน่อยลูกหลานเราจะอยู่กันอย่างไร ก็คงถูกเอาเปรียบ ถูกกดขี่ข่มเหงกันต่อไปอีกไม่มีที่สิ้นสุด

ฉันรู้ดีว่าสู้ไปก็คงไม่ชนะแต่ก็ขอให้ได้สู้อย่างเต็มกำลัง..จะได้ไม่เสียชาติเกิด
แม้จะเป็นแค่ไม้ซีก..ฉันก็จะของัดกับไม้ซุง
แม้คนรังแกจะวิ่งหลบอยู่หลังกำแพงหนา ฉันก็จะขอ..ดับเครื่องชนกำแพง
แม้จะมองไม่เห็นฝั่ง..ก็จะว่าย..จนกว่าจะหมดแรง

ขออย่างเดียว....ขอให้สู้กันในเกม...
แบบลูกผู้ชายอกสามศอก....อย่าเล่นสกปรก...
โกงฉันอีกก็แล้วกัน

ไม่ว่าจะฟ้องรพ.พญาไท 1 หรือฟ้องแพทยสภา ฉันไม่เคยได้รับโอกาสพิสูจน์ข้อเท็จจริง สักคดี
ตราบใดที่แม่ยังมีลมหายใจ..แม่จะทวงถามให้ลูกเอง
ปี หน้าลูกอายุ 20 ปี จะต้องผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม ข้อเหล็กธรรมดาของบัตรทองใช้ไม่ได้กับคนเคยติดเชื้อในกระดูก ต้องใช้ข้อไทเทเนียม หรือเซรามิก ซึ่งราคาสูงมาก

สถานการณ์ร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ กับรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

คลิบวิดีโอเรียกร้องพรบ.คุ้มครองผู้เสียหาย

คลิปสร้างกำลังใจ