ทุกคำถามเกี่ยวกับร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ นพ.วิชัย โชควิวัฒน มีคำตอบ

หมอคะ..ทำไมจุ๊ต้องพิการ!

น้องจุ๊เป็นคนสวย อดีตดาวมหาวิทยาลัย กลายเป็นคนพิการนั่งรถเข็นเพราะอะไรมาฟังเธอเล่า

หนู เป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ ครอบครัวไม่ได้ร่ำรวย พ่อแม่เรียนจบแค่ชั้นป.4 พ่อขับรถสองแถวหาเลี้ยงครอบครัวและส่งเสียให้หนูเรียนจบปริญญาตรี สาขาบัญชี จากมหาวิทยาลัยสยาม  หนูได้เข้าทำงานเป็นพนักงานบัญชี  พอจะมีเงินเดือนเลี้ยงดูพ่อแม่ได้ แต่หลังจากที่หนูแต่งงานได้เพียง  2  เดือน  ชีวิตหนูก็พลิกผัน

ปลายปี  2542 
หนูเริ่มป่วยด้วยโรคSLE (ภูมิคุ้มกันในร่างกายทำงานผิดปกติ) เป็นคนไข้ประจำของรพ.แห่งหนึ่ง 

เดือนกุมภาพันธ์  2543   หนู มีอาการปวดบริเวณสะบักหลัง  หนูไปพบหมอที่ตรวจหนูเป็นประจำ บอกถึงความผิดปกติ แต่หมอก็ไม่ได้ตรวจร่างกายของหนูแต่อย่างใด  ทั้งที่ผลการตรวจเลือดและปัสสาวะของหนูก็บ่งชี้ถึงความผิดปกติ  หมอสั่งยาให้หนูทานตามปกติแล้วให้กลับบ้าน

สองวันต่อมา
หนู ชักจนตกเตียงหมดสติ  แม่นำหนูส่งรพ.  ไปถึงตั้งแต่เช้า   ทางรพ.ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย  ปล่อยให้หนูนอนหมดสติอยู่อย่างนั้น  จนบ่ายจึงเอาหนูไปทำการตรวจเอ็กซเรย์ เข็นหนูเข้าห้องเอกซ์เรย์แล้วกลับเข็นหนูออกมา  เพราะต้องเอกซ์เรยให้ท่านทูตคนหนึ่งก่อน  ผลเอกซ์เรย์พบว่ามีเชื้อฝีหนองที่บริเวณโพรงกระดูกสันหลัง ควรจะทำการผ่าตัดโดยรีบด่วน  แต่หมอก็ล่าช้าไม่ได้รีบทำการผ่าตัดให้หนู จนเวลาล่วงเลยข้ามวันข้ามคืน

หลังผ่าตัดขาทั้งสองข้างของหนู ไม่มีแรง  ไม่มีความรู้สึก  ไม่สามารถควบคุมระบบขับถ่ายได้  หนูเป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่าง  ต้องลาออกจากงานที่ทำ  ไม่สามารถไปไหนมาไหนได้เหมือนคนปกติ  หนูต้องหมดอนาคตเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต 

สามีที่แต่งงานได้ เพียงสองเดือนก็ทนอยู่กับคนพิการอย่างหนูไม่ไหวจึงแยกทางไป  ทิ้งให้หนูอยู่ตามยถากรรมกับพ่อแม่   ต้องให้พ่อแม่ที่มีอายุมากแล้วคอยปรนนิบัติดูแลหาเลี้ยง   หนูต้องทนทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจอย่างแสนสาหัส

หนู ขอพบหมอที่ผ่าตัด เพื่อสอบถาม เผื่อว่าพอจะมีทางเยียวยาแก้ไข  ทาง  ร.พ.ก็ไม่ให้พบ ขอทราบชื่อหมอ  เขาก็บอกว่าจำไม่ได้  เตียงคนไข้ทุกเตียงมีชื่อหมอผ่าตัด  หมอเจ้าของไข้   แต่เตียงของหนูไม่มีชื่อหมอ  หนูขอเวชระเบียนประวัติการรักษาตัวเพื่อจะไปรักษาต่อที่  ร.พ.  อื่น  เขาก็บอกว่าให้ไม่ได้

ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลตามนัด  หมอบอกให้หนูใจเย็น ๆ  ทำกายภาพไปเรื่อย ๆ  ใครแนะนำว่าหมอมีหมอดีหมอเก่ง ไม่ว่าไกลแค่ไหนพ่อแม่ก็พาหนูไปทุกที่  เสียค่าเดินทาง ค่ารักษานับไม่ถ้วน  เงินทองที่พอจะมีอยู่ก็ต้องหมดไปกับการรักษาหนู  แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย

หนูร้องเรียนไปแทบทุกหน่วยงาน ร้องสื่อทีวี  หนังสือพิมพ์  เพราะทาง  ร.พ. แจ้งว่าทำประวัติการรักษาของหนูหาย  และหายเฉพาะส่วนที่สำคัญ  เช่น  รายงานการผ่าตัด  รายงานการพยาบาล   รายงานการเอ็กซเรย์  แต่ส่วนที่ไม่สำคัญยังอยู่ครบ ทางรพ.ยังไปแจ้งความย้อนหลังไว้ที่  ส.น. บางกอกน้อยอีกด้วยว่าเอกสารหาย  

ผ.อ. รพ.ไปชี้แจงต่อคณะกรรมมาธิการคุ้มครองผู้บริโภคที่รัฐสภา พร้อมมอบเอกสารให้ บอกว่าเป็นเอกสารครบถ้วนทุกอย่างตามที่หนูต้องการ  แต่พอหนูนำไปให้แพทย์ที่ปรึกษาของเครือข่ายผู้เสียหายทางการแพทย์  ช่วยตรวจดูก็พบว่าเขาให้มาไม่ครบ  ไม่มีเอกสารสำคัญเกี่ยวกับการผ่าตัดมาเลย

หนูจึงร้องเรียนไป ยังคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารว่าเอกสารไม่ครบ  ทาง ร.พ. มีหนังสือชี้แจงต่อคณะกรรมการฯ  ว่าเอกสารสูญหาย  อีกทั้งนิติกรของโรงพยาบาลก็โทร.มาต่อว่าหนู  เขาพูดว่า
“คุณ ไปร้องเรียนไว้ทั่วประเทศไทย จนผมไม่ต้องทำงานทำการอย่างอื่น ยุ่งอยู่แต่เรื่องของคุณคนเดียว ลำพังงบประมาณในแต่ละปีที่เอาไว้ช่วยคนไข้อนาถาก็ยังแทบจะไม่พอจ่าย  แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปชดเชยให้คุณ”

หนูเป็นประชาชน ตาดำ ๆ  ที่ไม่มีความรู้ด้านกฎหมาย  ไม่มีพวกไม่มีพ้อง  หนูทราบดีว่าการที่หนูลุกขึ้นมาฟ้องร้องเรียกร้องค่าเสียหายกับรพ.นั้นเป็น เรื่องที่ไม่ง่าย   หนูมันก็เปรียบเหมือนมดตัวเล็ก ๆ   ส่วนรพ.ก็เป็นเหมือนช้าง   เหมือนหนูเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง

เมื่อ หนูฟ้องคดีต่อศาล วันนัดสืบโจทก์และสืบจำเลย   ทนายของหนูได้มีหมายศาลไปถึง  3  ครั้ง  เพื่อขอให้ทางจำเลยจัดส่งต้นฉบับหรือสำเนาใบรายงานการผ่าตัด  เพื่อใช้ประกอบคำซักค้าน  แต่ทางจำเลยก็เพิกเฉยไม่ได้เกรงกลัวหรือให้ความเคารพต่อหมายศาลที่ออกไป  โดยอ้างว่าหาไม่เจอ

ผ.อ.โรงพยาบาลพูดให้ดูดีว่าไม่ได้ทอด ทิ้งคนไข้  อ้างต่อหน้าศาลเสมอว่า  ให้ความช่วยเหลือด้านค่ารักษาพยาบาลหนูมาตลอด  ซึ่งไม่เป็นความจริง  หนูต้องเสียค่ารักษาเองมาตลอด  จ่ายจนไม่มีจะจ่ายเพราะในช่วงแรก ๆ  ค่ายาในแต่ละครั้งแพงมาก  บางที 6,000 – 7,000  บาท  จะมีบ้างสองสามครั้งเท่านั้นที่แม่หนูนำเงินไปไม่พอ  ก็จะไปขอใช้สิทธิจากสังคมสงเคราะห์ของ ร.พ.   ในวันแรกที่หนูชักหมดสติไป  เจ้าหน้าที่ ร.พ.  ก็ถามแม่หนูว่า  ญาติมีเงิน  12,000  บาทมั้ย  เป็นค่าตรวจเอ็กซเรย์   หนูเพิ่งจะได้มาใช้สิทธิบัตรทองคนพิการเมื่อปี 2548  นี่เอง

สถานการณ์ร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ กับรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

คลิบวิดีโอเรียกร้องพรบ.คุ้มครองผู้เสียหาย

คลิปสร้างกำลังใจ