ทุกคำถามเกี่ยวกับร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ นพ.วิชัย โชควิวัฒน มีคำตอบ

จำได้ไหม..เธอชื่อรวีวรรณ เสตะรัต

ผู้หญิงหลายคนที่คิดทำศัลยกรรมคงหนาวไปนาน  เมื่อมีข่าวครึกโครมขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในเช้าวันที่ 13 กันยายน 2550 รวีวรรณถูกยิงเสียชีวิต

เธอจากไปได้ 3 ปีกว่าแล้ว   รวีวรรณเสียโฉมจากการทำศัลยกรรม หลายปีที่เธอเฝ้าตามหาความเป็นธรรมจาก “แพทยสภา” วนเวียนถามความคืบหน้า แต่ทุกอย่างเงียบเฉย

เธอ เป็นได้แค่ตัวป่วน  ตัวตลก ขณะที่เธอเดือดเนื้อร้อนใจถูกคู่กรณีฟ้องถึง 5 คดี พยานปากสำคัญของเธอถูกยิงตาย   ตัวเธอถูกข่มขู่เอาชีวิต ถูกลอบเผาบ้าน ถูกลอบยิง

เธอพาชีวิตที่รอดตายในครั้งแรก ไปถามแพทยสภาหลายต่อหลายครั้งว่า  เมื่อไหร่จะตัดสินชี้มูลให้เธอเสียที   เธอตกอยู่ในอันตราย    ต้องรอให้เธอตายก่อนหรืออย่างไร  ถึงจะช่วยเธอ  แต่ก็ไม่มีความคืบหน้าใด ๆ ให้เธอ   การวิ่งเต้นของเธอไม่มีความหมาย  ชีวิตเธอไม่มีความหมาย

วันนี้เธอถูกยิงตายไปแล้ว ความเป็นธรรมก็ยังไม่ทันเห็น   ไม่มีพวงหรีดจากแพทยสภา  แพทยสภารู้สึกอย่างไร   เสียใจหรือไม่เราไม่ทราบ  แต่เราได้ยินนายกแพทยสภาพูดในที่ประชุมภายในกระทรวงสาธารณสุขในทำนองว่า "การตายของคุณรวีวรรณถ้าไม่เรียกว่าสมน้ำหน้าก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี" พูดเสร็จก็เดินออกจากห้องไป  โดยไม่รอฟังว่าพวกเราจะพูดแก้ต่างให้พี่รวีวรรณว่าอย่างไร

แต่...สังคมไทยจะรับรู้หรือไม่ว่าการตายของรวีวรรณ เสตะรัต  มีส่วนสำคัญในการยกร่าง พรบ.คุ้มครองผู้เสียหายจากการับบริการสาธารณสุข

เสียหายทั้งกายและจิตใจ
ร่อนเร่ร้องหาความเป็นธรรมทุกหนทุกแห่ง
ไม่มีใครนำพาความทุกข์ แม้เธอจะตายไปแล้ว
พวงหรีดที่เห็นกองอยู่หน้ากระทรวงสธ.คือพวงหรีดงานศพรวีวรรณ เสตะรัต
เพื่อนทุกคนไม่เคยลืมเธอ

สถานการณ์ร่างพรบ.คุ้มครองผู้เสียหายฯ กับรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

คลิบวิดีโอเรียกร้องพรบ.คุ้มครองผู้เสียหาย

คลิปสร้างกำลังใจ